Każda utopia, kiedy tylko przestawała być fikcją, niepostrzeżenie stawała się realną dystopią. W nowym numerze „Radaru” stawiamy sobie – i Czytelnikom – pytanie właśnie o tę utopijno-dystopijną dialektykę.

Die Literaturbeziehungen Österreichs mit der Ukraine.

Joanna Majewska-Grabowska w rozmowie z Anastasiją Lewkową.

Dystopia przekonuje, że jesteśmy skazani na to, co jest. Jest konserwatywna, dlatego tak pasuje do naszych czasów. Utopia stoi w opozycji do świata aktualnego. Każe nam odwrócić się od przeszłości, by ocalić przyszłość.

Überall war das Hakenkreuz. Rot flammte es von den Fassaden, blähte sich im Wind, flappte von den Dächern, auf jeder Mauer prangten seine schwarzen Zacken.

Kwadratowe auto, inna epoka: jakieś niepoprawne hity w radiu i kompleksy, ciuchy, zapachy, ksywy, sny, wyrażenia, które z dzisiejszej perspektywy wydają się absurdalne w swej przedpotopowości.

Powietrze pachniało wilgocią. Kałuże parowały, a stosy betonowych płyt leżały nieruchomo. Dalej widać było zaśmiecony staw. Pomyślałem, że to dobre miejsce na komunizm.

Наречена нервувала. У цьому не було нічого дивного, нервувати цілком нормально для наречених. Але конкретно ця наречена бісилася. Ярилася.

І отако стоять, і обіймаються посеред цього усього безуму дві жінки, які мають про що спільно поплакати.

Наближається вечір. У мене дивний настрій, коли вже зовсім немає бажання щось робити, але й не хочеться бути вдома, де ніхто і ніщо не чекає.

З циклу «уроки любові і ненависті»

„Das Internet“ ist zu groß, um darüber zu schreiben. Zu anderen Themen fällt manchmal der Satz, es sei darüber schon alles gesagt, bei diesem müsste er lauten: „Es sagt doch alles dauernd selbst“.