І отако стоять, і обіймаються посеред цього усього безуму дві жінки, які мають про що спільно поплакати.

Dystopia przekonuje, że jesteśmy skazani na to, co jest. Jest konserwatywna, dlatego tak pasuje do naszych czasów. Utopia stoi w opozycji do świata aktualnego. Każe nam odwrócić się od przeszłości, by ocalić przyszłość.

Zauważyłaś, jak z wiekiem (naszym) kurczy się świat? Już nie musimy wyjeżdżać daleko ani nawet blisko. Wyjeżdżamy, udając, że musimy, ale tak naprawdę wystarcza nam kilka ulic. Kilka książek, kilka filmów i płyt. Zimno nam w stopy. I zimno w wyobraźni.

Nasi rodzice wyszli z wojny żywi i to jest ich niepodważalny sukces. Wielu z nas otrzymało od nich przekaz, że w życiu chodzi przede wszystkim o to, żeby przetrwać. Na subtelności życia wewnętrznego mało kto zwracał uwagę.

Ich habe noch etwas gelernt, sagt sie: Ich habe zu hassen gelernt. Ich wußte vorher überhaupt nicht, was das ist. Das ist das Schrecklichste, daß ich jetzt weiß, was Haß ist.

У Маріуполі всюди були мозаїки. Вони здавалися прихованими скарбами, розкиданими по місту, що раптом з’являлися на стінах будинків, на фасадах, всередині будівель.